آمده ام بر مزار پرچمم گریه کنم ... بلند ... بلند ...

بر مزار پرچم سبز ... سپید و سرخی که به جای الله در میان خود نام دروغگویی را بر تن چاک چاک خویش حک کرده است ...

بر مزار پرچمی آمده ام که قرآنی شده بر سر نیزه خوارجی خارج شده از دین ... که به نجات دین آمده اند! بر مزار پرچمی آمده ام که بر سر مزار تک تک شهیدانی برافراشته شده که جان را در ره دین در ره خاک داده اند و بر تن دیگرانی!! که نام شهدا را بر دیوارهای خود حک می کنند و خاک، دین و سرزمین خود را به در راه ثروت و قدرت به حراج می گذارند!

بر مزار پرچمم آمده ام ... تا گریه کنم ... بلند ... بلند ...

.

.

.

چو ایران نباشد تن من مباد ...

.

.

.