یکی از فرزندان امام حسین( که در سفر کربلا همراه اسرای اهل بیت بوده است، "رقیه(" می باشد. که مصیبت او و آنچه بر این طفل خردسال در کربلا گذشت از بزرگترین سندها و دلایل مظلومیت امام حسین( و اهل بیت اوست، و تا قیام امام زمان( داغ تشنگی او بر دل حضرت ابوالفضل ( خواهد بود و گرد و غبار اسارتی که بر چهرة کودکانة او نشست با هیچ آبی تا قیامت پاک نخواهد شد.
پس از خطبة حضرت زینب( در مجلس یزید که اوضاع را بر ضدّ او متحوّل
خردسالی این دختر و کیفیّت جان باختنش و مدفن او و آتشی که در قلب شیعیان از نام و یادش شعله ور می شود شگفت است و شیعیان به او علاقة خاصّی دارند و محل دفن او اینک حرمی بزرگ و باشکوه در سوریه می باشد، که زیارتگاه دوستداران اهل بیت و محل نزول ملائکه و باب حاجت حاجتمندان است که معجزات و کرامات این طفل مظلوم بسیار است، و در قیامت نیز دستان کوچک او گره های بزرگی را از کار شیعیان بلکه تمام جهانیان باز خواهد نمود، و کم نخواهند بود کسانی که به شفاعت او وارد بهشت شوند.
به گواه تاريخ نگاران و مقتل نويسان رحلت شهادت گونه رقيه (س) اندكي پس از واقعه خونين كربلا در سال شصت و يكم هجري رخ داده است و در اين هنگام وي سه يا چهار ساله بوده است و نخستين نكته شگفت درباره حضرت رقيه (س) ، شايد همين باشد كه با چنين عمر كوتاهي ، از مرزهاي تاريخ عبور كرد و به جاودانگي رسيد، آن گونه كه برادر شيرخوارش علي اصغر (ع) به چنين مرتبهاي نايل شد . به عبارت ديگر يكي از جلوههاي رويداد بزرگ عاشورا تنوع سني شخصيتهاي آن ميباشد كه از پايينترين سن آغاز و به بالاترين سنين (حضرت حبيب بن مظاهر) ختم ميگردد . نكته قابل تأمل ديگر در بررسي اين مهم آن است كه در پديد آوردن اين حماسه بي بديل و شكوهمند تنها يك جنسيت سهيم نبوده ، بلكه در كنار اسامي مردان و پسران جانباز و ايثارگر اين واقعه، نام زنان و دختران نيز حضوري پررنگ و تابناك دارد.
مصائب و شدائدي را كه رقيه (س) از كربلا تا كوفه و از كوفه تا شام متحمل ميشود، آنچنان تلخ و دهشتناك
رقيه (س) برهان بزرگ ديگري است بر حقانيت قيام امام حسين (ع) كه تنها كسي ميتواند چنين به مبارزه
آرامگاه ملكوتي دخت سه سـالـه امـام سـوم شيعيان در شام كنـار بـاب "الفـراديـس " مابين كوچه هاي
تاريخي و پر ازدحام دمشـق است كه هر ساله بسياري از شيفتگان اهل بيت (ع) را از مناطق مختلف جهان به سوي خود جلب مي كند.
پروردگارا ما را به کسب توفيق درك شخصيت حضرت رقيه(س) مرحمت فرما.
|
| |
|
غير از غبار چهره او هاله اي نداشت هر روز صبح روي مژه ژاله نداشت از ضعف زخمهاي تنش خشك خشك بود مي خواست باغ داغ شو ،لاله اي نداشت وقتي كه از بساط گلويش گلايه دارد آهي به سينه داشت ، ولي ناله اي نداشت رفت از شب خرابه و تشييع هم نشد تنها ترين ستاره كه دنباله اي نداشت صياد از سهولت صيدت عجب مكن اين ماهي كبود شده باله اي نداشت با اضطراب آمدو با التهاب رفت كوچكترين شهيده كه غساله اي نداشت آن شب كه دفن شد دل من نيز مي سرود اين خاك مرتفع تر از اين چاله اي نداشت رضا جعفري |
